Bilbao International Logo

ART CITY

Artearen apustua oso lotuta dago Bilbok hartu duen hiri eta ekonomia garapenaren eredu aldaketarekin.

Ez Guggenheim Museoa bakarrik, arte garaikidearen erakusketarik sofistikatuenak ekartzeko gaitasuna duena, Arte Ederren Museoa ere, bere berrikuntza ikusgarriarekin, eta Bilbao Arte Fundazioa programak sustatzen ari dira artea bere esparru guztietan ekoiztu eta zabaltzeko.

Sartu

Artea kalean

Bilbotik paseatzea kalean bertan dagoen museoaz gozatzea da.

Salvador Dalí, Eduardo Chillida, Jorge Oteiza, Miquel Navarro, Manolo Valdés, Jeef Koons, Luis Borgoise, Vicente Larrea… bezalako artistek beren irudimenaren lekukoa utzi dute eta dimentsio berria ematen diote hiriko zenbait lekuri.

Sartu

Hiri altzariak

Eserlekuak, paperontziak, txorkoak, luminariak, oztopo-zutoinak, autobus geltokiak, seinaleak...

Atal honetan hiria identifikatzen duten elementu urbanoak erakutsiko ditugu, askotan oharkabean pasatzen direnak.

Sartu

BILBAO DESIGN

Diseinuaren kontzeptua oso zabala da. Hain zabala da, askotan artearekin edo artearen beste esparru batzuekin dagoen muga oso lausoa dela.

Atal honetan saski-nahaski bat aurkezten dizuegu, diseinua ildo nagusi duten edukiekin.

Sartu

Bilbao Art District

Bilbao Art District jaio egin da, galeriek, museoek eta hiriko artearen esparruko eragilerik garrantzitsuenek elkarrekin martxan jarri duten ekimen bat, eta Bilboko Udalaren eta Bizkaiko Foru Aldundiaren parte-hartzea, babesa eta lankidetza ditu.

Sartu

21/10/2015

Partekatu:

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • Google Bookmarks
  • Yahoo Bookmarks
  • Menéame
  • E-mail

Beranaren itzala luzea da. Lucas Van Leyden Mariano Moret bilduman

BILBOKO ARTE EDERREN MUSEOA 15|10|20 • 16|01|04 • 13, 14. ETA 15. ARETOAK

Bilboko Arte Ederren Museoak bat egin du azaroaren 19tik 22ra Bilbon egingo den Grabatuaren Nazioarteko IV. Jaialdiarekin (FIG), eta obra grafikoa jarriko du ikusgai bere aretoetan, adierazpen artistiko hori sistematikoki lantzen baitu bere erakusketen programazioan. Aurreko hiru urteetan, Giovanni Battista Piranesi (2012), Sardinia dezifraezina (2013) eta Mimmo Paladino (2014) erakusketak egin dira; eta, erakusketa horietan, ikusgai egon dira grabatuaren historiako maisurik handienetako baten nortasun artistikoa, Sardiniako hamar grabatzaileren lanak, eta gaur egun nazioartean garrantzi handienetakoa duen italiar artista baten obra grafikoa, hurrenez hurren.

Oraingo honetan, Holandako grabatzailerik nagusienari eskaini zaio erakusketa, Lucas Huyghzooni, historiografia artistikoan Lucas van Leyden (Leiden, c. 1489/1494-1533) izenaz ezagutzen denari. Van Leydenen 70 estanpa, eta XVI. eta XVII. mendeetan bere eraginpean lan egin zuten beste artista garrantzitsu batzuen estanpa batzuk egongo dira ikusgai. Mariano Moret bildumagile valentziarrak jasotako estanpen funtsekoak dira denak, paperean egindako obrei buruz museoak duen bildumako Van Leydenen bat izan ezik. 70 estanpa horietatik 26 Lucas van Leydenen jatorrizkoak dira, eta gainerakoak (44) maisuaren estanpak kopiatu zituzten edo obra originala sortu zuten artistenak, besteak beste, hauenak: Nicolaes de Bruyn, Jan Muller, Jan Saenredam, Pierre Firens eta Hendrick Goltziusenak.

Lucas van Leyden 1489an edo 1494an jaio zen –iturrien arabera, data batean edo bestean– Leidenen (Herbehereak), eta 1533an hil zen. Artista goiztiarra izan zen: oso gazte zela egin zituen lehenengo margolanak, eta handik gutxira grabatuak egiten hasi zen. Gazte hil zen arren, ekoizpen artistiko handia utzi zuen, baina grabatuak egiten nabarmendu zen, batez ere; gai erlijiosoei eta alegorikoei buruzko 200 estanpa inguru egin zituen. Dirudienez, grabatuetako lengoaia eta teknika ikasteko obra txikiak egin zituen lehenengo, eta obra horietan nabari da teknika ez zuela erabat menderatzen, deskripzio anatomikoak eta espazioaren erabilera ez zirelako hain onak. Dena dela, lehenengo estanpa horiek ere oso adierazkorrak dira eta bat-batekotasuna nabari zaie; denborarekin hori guztia onduz joan zen, teknika menderatu ahala.

Erakusketarako aukeratu diren estanpetan argi ikus daitezke Van Leydenen dotorezia, beranarekin egiten zituen lanen fintasun harrigarria, xehetasunarekiko zuen maitasuna, objektu eta ehunen kalitatea, eta ehundurak erakusteko abilezia; Iparraldeko eskoletako artisten ezaugarriak, alegia. Estilo originala zuen eta konposizio konplexuak egiten zituen; zilar koloreko tonuak erabiltzen zituen, ia gardenak, irudi dotore delikatuak eta pertsonaien janzkera aberatsak, beste hainbat xehetasunez gain.

Lucas van Leydenen grabatuetan azken gotikoaren misterioa eta dotorezia eta Errenazimentuko berrikuntzak elkartu ziren. Alberto Dureroren mireslea izanik, hark bezala grabatuaren indarra maite zuen, eta horren eragina nabari da Van Leydenen lanetan. Eskola flamenkoaren naturalismoa eta xehetasunak ere nabari dira bere lanetan, eta italiar estilo berriaren perspektiba eta paisaia ere sartu zituen bertan. Amaitzeko, genero-eszenen Iparraldeko tradizioa dago, herriko jendea ageri da, contrapposto jarreran egon arren (heroiak eta jainkoak bezala, Antzinate klasikoko eskulturen herentzia gisa). Lucas van Leydenen lanaren ezaugarri horiekin txundituta geratu ziren bere garaiko eta ondorengo hainbat artista, eta ezaugarri horiek hartu eta Van Leyden omendu nahi izan zuten, hura imitatuz edo kopiatuz. Horren adibide ditugu Jan Muller eta Hendrick Goltzius, bai eta azken horren ikasle izandako Jan Saenredam ere: artista horien estanpetan ikus daiteke aipatutako txundidura hori.

INFO GEHIAGO HEMEN >

Irudian:
Lucas Van Leyden (Leiden, Alemania, c. 1489/1393-1533)
Ornamentua gerlari baten buruarekin (xehetasuna), 1527
Mariano Moret Bilduma